Verslag 4 Heures de Liege 2016

Verslag 4 Heures de Liege 2016 777 The Neighbour of the Beast

Het is alsof de duivel er zich mee bemoeit, maar alles komt goed.

Het moet gezegd: de uitdaging weegt zwaar. Ook dit weekend hebben we veel regel -en sleutelwerk gehad. Door de aanhoudende benzineproblemen op “Martin” werden we genoodzaakt “Juul” in te zetten voor de kwalificaties. Zowel Jo als ik wisselden meermaals van motor waardoor het zeer moeilijk was om in het juiste ritme te komen. Zo kreeg ik er geen superronde uitgeperst. Jo had het dan weer moeilijk om aan het andere karakter van “Martin” te wennen. Hij had tot nu nog maar weinig rijtijd op “Martin”. Geen ideaal scenario dus, zo vlak voor de race. Ook het weer speelde mee. De stralende zon van zaterdag en de stortvloed van zondag zorgden voor twee totaal verschillende racedagen.

Marie kwam vrijdagavond reeds mee om te helpen uitladen en opstellen. Wegens verbouwingswerken was er dit jaar minder plaats in de pits. Zoals gevraagd werden we naast onze vrienden van de 70’s CycleRun geplaatst. Zij verschenen aan de start met een bloedmooie Ducati Pantha TT1. Ook de ervaren mannen met de blauwe Bmw R100 van vorig jaar zitten naast ons.
We plaatsten Martin vorige week nog op de testbank waar alles vlekkeloos verliep. Toch ging het dus mis. Verder trainen met Juul was ook niet van de poes. De koppeling van Juul heeft een 8 tal ronden nodig om op de juiste temperatuur te komen. Hierdoor kunnen er maar weinig perfecte ronden gereden worden. We kwalificeren op een 22ste plaats. Er zijn dit jaar 34 teams ingeschreven.

Enkele uren na de kwalificaties volgt de start, waardoor er maar weinig tijd is voor eventuele veranderingen. De verschillende scenario’s worden op een rijtje gezet. Ondertussen halen we bezoek op aan de ingang en verschijnen we net op tijd op de verplichte briefing. Kris is duchtig aan het sleutelen. Zo vervangt hij nog snel de koppeling op “Juul” en poetst hij voor de zoveelste maal de carburatoren van “Martin”. Tussendoor ga ik nog snel op zoek naar benzinefilters. Ik vind ze bij Roger Ruiz en betaal te veel. Tijd om te eten is er niet want ik kruip reeds in mijn gehavend racepak. We gokken om toch te starten met “Martin”. De benzinetank hebben we nogmaals gedemonteerd en gepoetst en plaatsten de filters. Als er nu nog iets abnormaals tot in de carburatoren geraakt zal het maar minuscuul zijn. De start verloopt behoorlijk. Ik haal direct een 3 tal rijders in, maar moet al snel de pits opzoeken omdat mijn balhoofdschroef los is gekomen. Thans probeerde ik ze nog tijdens het rijden met de hand vast te draaien. Omdat ze steeds weer opnieuw lostrilt neem ik het zekere voor het onzekere en laat ze vastdraaien aan de pitbox. We verliezen 2 ronden en zakken naar de staart van het veld. Ik zet opnieuw de opmars in en na een half uur racetijd is het aan Jo. Hij draait soepel z’n rondjes. Even soepel als “Martin” want de motor sputtert nog steeds niet! Wanneer ik de clipons terug overneem komt na 1 ronde het schakelvoetje los. Het gebeurde net na de pitingang waardoor ik nog een volledige ronde in 2de versnelling afleg. Weer een ongepland pitsbezoek dus. Met als gevolg een verlies van 4 minuten. Hierdoor moeten we de gewonnen plaatsen inboeten en zakken opnieuw tot in de achterste regionen. Tijdens de laatste stint, die Jo voor z’n rekening neemt, verloopt alles weer vlot. We finishen dag 1 uiteindelijk op een 20ste plaats algemeen of 14de in onze klasse.

Dag 2. Na alweer een gezellige avond (die verlopen doorgaans probleemloos) staat Jo al vroeg in de ochtend klaar voor de “warm-up”. Het is nu nog droog, maar men voorspelt wel regen. De buienradar volgend, beslissen we ruim op tijd om de “Avons” op te leggen. De “Dunlops” waren gisteren kleverig genoeg, maar zijn eigenlijk niet ontworpen voor zeer natte weersomstandigheden. We zijn er gerust in en staan klaar voor de tweede start die, voor wie het nog niet weet, steeds in LeMans-stijl wordt gegeven. Wanneer de nationale driekleur beneden is schiet ik vlot, maar zeer voorzichtig uit de startblokken en steven samen met de hele troep af op de eerste linkse. Door het vlotte vertrek kan ik weer enkele plaatsen winnen. De nieuwe banden werden op voorhand opgeschuurd met de hand en enkel ingereden tijdens de 2 opwarmingsronden. Toegegeven; de schrik zit erin. Ik wil vooral geen fouten maken en/of neergaan en ben eigenlijk blij dat ik na een half uur de moto kan doorgeven aan Jo. De plaatsen die ik won bij de start ben ik ondertussen terug kwijt. Jo doet het goed en wint, naargelang de wedstrijd vordert, steeds meer vertrouwen. Koersen in de regen was immers nieuw voor hem. Wat ook het hele weekend super is gegaan, zijn de pitstops. We verliezen slechts 1 minuut, tanken inbegrepen. Ons nieuwe sneltank-systeem brengt eindelijk op. Onze nieuwe benzinetank ziet er niet alleen stoer uit, hij heeft ook een kijkvenster en is daarom zeer praktisch. Zo is het nu mogelijk om zeer nauwkeurig te bepalen hoeveel brandstof er nodig is om de race uit te rijden, zelfs tijdens die minuut. We beslissen om pas te tanken bij de tweede stop van de dag. Ik zit ondertussen weer in het zadel om het laatste uur in te gaan, wanneer de motor even sputtert. Tussen het bochtenwerk door kijk ik snel even naar dat kijkvenster van de benzinetank en zie dat er precies toch wat weinig poeier in zit. Alleszins niet meer genoeg om het einde van mijn stint te halen. We hebben tegenwoordig geen reservekraan meer op de tank. Daarom beslis ik weislijk vervroegd binnen te komen. Snel een “Splash and Dash” stop en verder met gassen. Het vertrouwen is ondertussen wel al terug en de rondetijden worden aangescherpt, ook al regent het nu soms wel bijzonder hard. Jo neemt het stuur over om naar de finish te vlammen. We eindigen 19de totaal. Dat is 11de in onze klasse. We deden 3 extra pitstops waardoor we ongeveer een 5tal ronden verloren hebben. Volgens onze berekeningen zouden we anders net top 10 (algemeen) gehaald hebben. De prijzen worden echter uitgedeeld aan de streep, zo zegt men. “Wat als” telt niet. De andere teams ondervonden evenzeer problemen. Zo zag ik nr° 119 aan de “Corckscrew”door de lucht vliegen (zei eindigden 5de). Nr° 118 ging bij het aanremmen van de eerste linkse onderuit en over kop in de grindbak (zei eindigden 2de). Ook nr° 1 verloor op zondag 5 plaatsen door technische problemen (zei wonnen). Zo kan ik nog even doorgaan.

Samengevat:
Martin is in orde.
De Dunlops zijn goed in droge omstandigheden en worden onze eerste keuze.
Het was een zware editie voor iedereen
We gaan met een goed gevoel naar Spa-Francorchamps.

WAS DAT NU TOEVALLIG OOK NIET NET DE BEDOELING ?

Verslag 4 Heures de Liege 2016 777-GAMING.BE
Verslag 4 Heures de Liege 2016 777-GAMING.BE
Verslag 4 Heures de Liege 2016 777-GAMING.BE
Verslag 4 Heures de Liege 2016 777-GAMING.BE
Verslag 4 Heures de Liege 2016 777-GAMING.BE